Wat niet meekon is achtergebleven;. De mooie details van kunstenaarschap, de buitenoven, de onsorteerbare verzamelingen, de kleurrijke caravans en de bramenstruiken zijn er nog. Het waren de los vaste kunstenaars van Amsterdams laatste rafelrand-community die er bijna veertig jaar vertoefd hebben. Theo Nierneijer, Simon Vinkenoog en andere kunstenaars, musici en dichters vonden er een creatief onderkomen. Anderen onttrokken zich, het liefst naamloos aan de wereld. Peaceful world heette de plek op het Zeeburgereiland.
Nu stopt het. De meeste kunstenaars hebben en ander onderkomen gevonden of toegewezen gekregen, maar hun plek achterlaten doet pijn. Laten zien willen ze dat niet. De grijpers van gemeente zullen niets van overlaten van wat ze hebben opgebouwd. Zand erover en iets dat een park moet worden voor de nieuwe Amsterdammers.
Ik fotografeerde in de laatste weken voor het hek zich om de Community sloot. De meesten hadden hun boeltje gepakt. De waarde van wat ooit mooi, vindingrijk en liefdevol bedacht was, vond ik alleen nog in de details.
